TV Comedy Series And Cinema of Comedy - گفت و گو با السا فیروز آذر
سینمای كمدی و طنزهای تلویزیونی و مطبوعاتی

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:طبقه بندی

:دوستان ما

:پیوندهای روزانه

:نویسندگان

:آخرین پستها

:ابر برچسبها

:نظرسنجی

آماروبلاگ

این صفحه را به اشتراک بگذارید

چت روم

یکشنبه 22 خرداد 1390-08:28 ق.ظ



 به نقل از وبسایت_dooorbin.com_تهمینه میلانی به او توصیه کرد در این کارها حضور پیدا نکند تا به درسش لطمه نخورد. به همین علت وقفه ای 12 ساله در بازیگری او تا فیلم «زن زیادی» رقم خورد که در این مورد و سایر وجوه بازیگری اش و همینطور مسائل مربوط به اکران «یکی از ما دو نفر» با او صحبت کردیم.

* دلیل این وقفه 12 ساله از هم از فیلم « كاكادو » تا « زن زیادی » ‌همین بود ؟

- بله و بعدش من قول خانم میلانی را فراموش كردم یا شاید به خودم گفتم در حد یه قول است! بعد نقش « صبا » كه نقش مكمل بود را به من پیشنهاد كردند كه فكر می كردم حتماً نقش كوتاهی است ولی وقتی خواندم و دیدم نقش طولانی است، تعجب كردم و به ایشان گفتم كه من نمی توانم. ایشان به من گفتند «بهم اعتماد كن ، من بهت میگم باید چیكار كنی.» روزهای اول برایم خیلی سخت بود به وی‍ژه به خاطر همان وقفه 12 ساله. اولین پلانی كه قرار بود از من بگیرند واقعاً بدنم می لرزید و نمی دانستم باید چه كار كنم؟ آن هم برای یک لانگ شات كه من و خانم زارعی داخل ماشین نشسته بودیم و آقای حیایی قرار بود ماشین را هل بدهند. همین. اما همین را نمی توانستم و حس می كردم دارم سكته می كنم. ولی تمرین های زیادی كه در پیش تولید داشتیم و به ویژه وقتی كه آقای پیروزفر برای تمرین با من گذاشتند خیلی به من كمك كرد. معمولاً در كارهای خانم میلانی تمرینات زیادی قبل از فیلمبرداری صورت می گیرد. بعد پیشنهادات دیگری به من شد و در كارهای خانم میلانی دستیارشان بودم. از ایشان خیلی یاد گرفتم ولی خب آن مقطعی كه من وارد دانشگاه شدم و رشته اصلی ام معماری بود، توجهی كه به سینما داشتم به قسمت كارگردانی اش بود و این بخش من را به خودش جذب می كرد. ولی خب پیشنهاداتی كه به من می شد خوشحالم می كرد و فكر می كردم رسیدن به آنها هم خودش می تواند راهی باشد برای رسیدن به هدف اصلی ام. بازیگری را هم دوست داشتم ولی كارگردانی در ذهنم برجسته تر بود.

*‌ فیلم كوتاه هم ساختید ؟

- بله، در زمان هایی كه سر پروژه ای نبودم و وقت داشتم فیلم كوتاه می ساختم و همه اینها برای این بود كه سینما و كارگردانی را بهتر بشناسم و معتقدم كارگردان باید از تمام جنبه های كار نظیر مونتاژ، بازیگری،‌ فیلمبرداری و ... شناخت و آگاهی داشته باشد. اگر این شناخت به صورت حرفه ای باشد كه چه بهتر. این شناخت باعث می شود تا بتواند از قابلیت های افراد نهایت استفاده را بكند و در صورت كمبود امكانات،‌ بهترین موارد را جایگزین كند. به همین خاطر من فیلمنامه هم نوشتم و بالاخره در «‌یكی از ما دو نفر» بعد از 9 سال نقش اصلی بازی كردم. البته در « تسویه حساب » هم نقشم مهم بود ولی اینجا بهتر دیده شدم. پیش از آن، در تله فیلم ها دو نقش اصلی بازی كرده بودم. الان هم كه بعد از سه سال فیلمنامه «وقتی مستی پرید»‌ در آستانه كسب پروانه ساخت قرار دارد. من خیلی روی این فیلمنامه كار كردم و آن را به افراد مختلف با تخصص ها و دنیاهای متفاوت دادم تا بخوانند و نظراتشان را به من بگویند. چون حس می كردم می توانند نظرات جالبی به من بدهند و بعد مراحل بازنویسی انجام شد تا الآن كه در مرحله پروانه ساخت قرار گرفته است.


* دیدگاه تهمینه میلانی در مورد زنان در نوشته های شما هم وجود دارد؟

- حتماً، ‌وقتی مطلبی درست باشد، چه عیبی دارد در نوشته های من هم وجود داشته باشد؟ به نظر من هر آدم منطقی باید خواستار حقوق مساوی زن و مرد باشد. من طرفدار چنین نگرشی هستم و به كسانی كه حقوقشان پایمال شده همواره توجه داشته ام ولی «‌وقتی مستی پرید» در مورد یك رابطه غلط است نه بحث تساوی حقوق زن و مرد. در این فیلمنامه گرچه پسر شخصیت منفی است ولی دختر هم كامل نیست و اصلاً به خاطر اشتباهاتش است كه در این مسیر باطل وارد می شود.

*‌ انگیزه شما از  نگارش فیلمنامه «‌وقتی مستی پرید » چیست و آیا امسال كلید خواهد خورد ؟

- فیلمنامه نگارش و بازنویسی اش به اتمام رسیده و در مرحله دریافت پروانه ساخت قرار دارد. سرمایه گذار هم پیدا كردیم اما عقد قرارداد موكول به دریافت پروانه شده که كارگردان كار را هم هنوز انتخاب نكرده ایم. ان شاء ا... اگر دوستان در وزارت ارشاد همكاری كنند و مجوز صادر شود امسال كار كلید خواهد خورد. من خیلی دوست داشتم كه نقش های مختلفی را بازی كنم. در «یكی از ما دو نفر» ‌كاراكتر مانیا برایم خیلی جالب بود. دخترهایی كه ما بیشتر در جامعه آنها را می بینیم. خیلی دوست دارم چنین نقشی را بازی كنم. كاراكتری كه در«وقتی مستی پرید»‌ برای خودم نوشتم شبیه به كاراكتر « مانیا » ست. دختری فاقد اعتماد به نفس كه وارد بازی هایی می شود كه نباید بشود.

* فیلم « یكی از ما دو نفر »‌ در هیاهوی «جدایی نادر از سیمین» و «اخراجی ها 3» گم شد ،‌ بازخورد مردم را در مورد فیلم و بازی تان چطور ارزیابی كردید؟

- فیلم ما در واقع بین این هیاهوها گم نشد. فیلم ما را گم كردند. یعنی كافی بود كه فقط تعداد سینمای مساوی داشتیم. آن موقع می شد یك رقابت، ولی وقتی فیلم ما یك چهارم «اخراجی ها 3» و یك سوم «جدایی نادر از سیمین» سالن دارد و تازه همین تعداد 10 سینما هم هیچ كدامشان سالن اصلی نبودند چه انتظاری می توانستیم داشته باشیم. من كاری به این ندارم كه آن دو فیلم ارزشمند هستند یا نه كه البته به نظر من یكی شان خیلی خوب است و دیگری شاید اصلاً  ویژگی خوبی ندارد اما، به نظرم برای كارگردانهای معتبر حداقل باید شرایطی فراهم شود كه بتوانند یک رقابت با سایر فیلم ها داشته باشند. اجحاف در حق فیلم ما در پخش تیزر تلویزیونی هم وجود داشت و اصلاً از قبل از جشنواره فیلم فجر شروع شد كه قرار بود فیلم در مهرماه اكران شود و اجازه ندادند. بعدش هم نمی خواستند كه فیلم در جشنواره دیده شود به همین خاطر بعد از كلی ماجرا، فیلممان را وارد بخش «نوعی نگاه» كردد كه فكر كنم معنی اش را باید فقط از خودشان پرسید. وقتی قرار است فیلم را نبینند چه فرقی دارد چگونه به نمایش درآید؟ چرا خودمون رو گول  بزنیم؟ این مسئله من را خیلی دلسرد كرد و نتوانستم به تماشای فیلم های دیگر هم بنشینم. نه اینكه بخل داشته باشم ولی مثل این است كه به فرزند شما اجازه تحصیل داده نشود و بعد به شما بگویند برای بچه های دیگر كه نمره 20 گرفتند دست بزنید و این واقعاً از من برنمی آمد. فقط كار آقای مهرجویی را دیدم. الآن این شكل اكران سومین ضربه را به فیلم زد و انگیزه من را برای ساخت فیلمنامه ام و بازی در آن بیشتر کرد.

*‌ در مورد بازی شما نظرات متفاوت بود. ولی بیشتر منتقدان بازی شما در «یكی از ما دو نفر» را ضعیف ارزیابی كردند. نظر شما در این مورد چیست؟

- واقعاً؟ خب نظرشان این بوده. هر كسی می تواند نظری داشته باشد ولی برای من مهم این است كه تمام تلاشم را كردم. شناخت من از این كاراكتر و نظرات كارگردان ما را به این نتیجه رساند كه « سارا » باید اینگونه باشد. استقبال مردم هم خیلی خوب بود. در كل خودم از بازی ام در این فیلم راضی هستم.

* ‌قبول دارید كه خوش شانس هم بودید؟ چون تجربه همكاری با کارگردانانی چون ابوالحسن داوودی یا همبازی شدن با خسرو شكیبایی را هم پیدا كردید ؟

- خوش شانس بودم؟ نه والله خوش شانس نبودم! مثلاً به من می گویند چرا كم كاری؟ دلیل كم كاری ام خب همین است برای اینكه خب دوست دارم با آقای داوودی كار كنم. دلم میخواهد با خانم میلانی كار كنم. دلم میخواهد به قول شما در فیلمی باشم كه خسرو شكیبایی هست و این دلیل كم كاری ام هست. اگر خوش شانس بودم مطمئناً پركارتر از این می شدم. شاید این راهی كه در 9 سال رفتم ،‌ توی مدت زمان كوتاه تری میتوانستم طی کنم. شاید فقط دو تا كار بوده كه رضایت كامل از آنها نداشتم ولی بعد از این تجربیاتی كه داشتم فكر كردم كه خوب بوده واقعاً آدم فیلمنامه ای را بازی كند كه دوستش دارد. چون اگر آن انرژی را برای فیلمنامه ای كه دوستش ندارم بگذارم،‌ نه آن انرژی واقعی می شود و نه كار من خوب می شود و نه مردم خوششان می آید و دیگر به شما اعتماد نمی كنند.

* ‌كدوم نقشی را كه بازی كردید بیشتر دوست دارید ؟

- «سارا» در «یكی از ما دو نفر» و در «‌ تسویه حساب »‌ هم مریم را خیلی دوست دارم.

* ‌نظرتان در مورد برنامه « هفت »‌ چیست؟

- برنامه « هفت »‌ را كه دیدم خیلی تعجب كردم چون فكر می كنم آقای فراستی فیلم را ندیده بودند. دانستن اسم كاراكترها حداقل احترامی است كه می شود به سازندگان یك فیلم گذاشت كه یعنی من فیلم را به دقت دیدم و شخصیت ها را كاملاً شناختم. وقتی كسی قصد نقد فیلمی را دارد، باید فیلم را دقیق دیده باشد و چیزی كه خیلی تعجب كردم این بود كه می گفتند كاراكتر «‌ سارا »  اصول ندارد!‌ هر كسی به تماشای این فیلم بنشیند انتهایش می گوید «این یه آدم با اصوله» ،‌ با پرنسیبه. وقتی كه شخصیت غرور دارد،  برای خودش ارزش قائل است. اصولی هست كه این آدم برای خودش تعریف كرده. البته برنامه جذاب بود به خاطر اینكه به نظر من خانم میلانی علاوه بر اینكه كارگردان خوبی هستند،  آرتیست خیلی خوبی هم هستند و همیشه حرف هایی كه می زنند دلنشین تر است، جذاب تر و مهمتر از سوالاتی است كه از ایشان می پرسند. فكر می كنم آقای فراستی یک جبهه گیری منفی برای خودشان درست كرده بودند. مردم هم در فیس بوك برای من كلی پیام گذاشتند و به نظرم اصلاً نقد درستی نبود. جملاتی هم كه آقای فراستی به كار می بردند خیلی شلخته بود و لبخندهای آقای جیرانی هم برایم عجیب بود و نمی دانستم به چه چیزی می خندند!

* در مجموع به نظرتان وجود برنامه « هفت »‌ به سینمای ایران كمك می كند؟

- به نظر من كمك می كند. برای فیلم هایی مثل فیلم ما كه هیچ امكاناتی برای تبلیغش نیست و هیچ حمایتی نمی شود، مفید است، حتی در طول كار قرار بود میراث فرهنگی به ما كمك كند ولی متأسفانه حمایتی نشد. چنین برنامه ای به این دلیل مفید است و خب خیلی ها كه علاقه مند و پیگیر شدید سینما نیستند نمی دانند كه فیلم جدیدی از خانم میلانی اكران شده و «هفت» می تواند مخاطبان بیشتری را به سینمای ایران جذب كند ولی با امكان 10 سالن، باز هم تفاوت چندانی نخواهد داشت.

*‌ به دنبال تحصیل آكادمیك در رشته كارگردانی هم هستید ؟

- من همزمان با تحصیل، مدرك معادل تئاتر دانشگاه تهران را هم گرفتم. كنكور نداشت ولی دوره هایی داشت كه مدرك معادل می دادند. البته آن جا تمركزم بیشتر روی بازیگری بود ولی الان كه كارشناسی ام در حال تمام شدن است، خیلی به این فكر افتادم كه برای فوق لیسانس بخواهم كارگردانی بخوانم. فكر می كنم می تواند خیلی به من كمك كند.

*  خواهرتان تمایل به بازیگری داره یا ایشان هم گرایشات كارگردانی دارد؟

-  خواهر من (الناز)‌ رشته اش كامپیوتر است و بازیگری را دوست دارد ولی خب چون بیشتر گرفتار كارش است و كارش هم ثابت است خیلی كمتر وقت می گذارد. ولی خب او هم به نقش خوب تمایل دارد.

* شما تجاربی هم در رشته «کاراته» دارید. گویا از آنها در بازیگری تان هم بهره می برید؟

- من رشته ورزشی اصلی ام كاراته است و از 14 سالگی سبك «كیوكوشین» را دنبال کردم و كمربند مشكی دارم. بعد از دو کار آخر بازیگری ام تصمیم گرفتم حرفه ای تر این رشته را دنبال كنم. چون خیلی دوست دارم نقش یك دختر دزد و كسی كه بتواند از كاراته اش استفاده بكند و اكشن باشد را بازی كنم. بازی كاراته من در «تسویه حساب» و‌«یكی از ما دو نفر» هر كدام مفهوم خاصی داشتند. در كاراكتر « مریم »‌ این كاراته بازی «پررویی» این شخصیت بود و جنبه نمایشی داشت ولی در  «‌یكی از ما دو نفر» نشان دهنده رابطه قدیمی با مهرداد بود یعنی انگار یك وصله ارتباطی دوست عمیق بین اینها بود كه برای پدر مهرداد شكل می گرفت.

منبع: سینمافا



* دلیل این وقفه 12 ساله از هم از فیلم « كاكادو » تا « زن زیادی » ‌همین بود ؟

- بله و بعدش من قول خانم میلانی را فراموش كردم یا شاید به خودم گفتم در حد یه قول است! بعد نقش « صبا » كه نقش مكمل بود را به من پیشنهاد كردند كه فكر می كردم حتماً نقش كوتاهی است ولی وقتی خواندم و دیدم نقش طولانی است، تعجب كردم و به ایشان گفتم كه من نمی توانم. ایشان به من گفتند «بهم اعتماد كن ، من بهت میگم باید چیكار كنی.» روزهای اول برایم خیلی سخت بود به وی‍ژه به خاطر همان وقفه 12 ساله. اولین پلانی كه قرار بود از من بگیرند واقعاً بدنم می لرزید و نمی دانستم باید چه كار كنم؟ آن هم برای یک لانگ شات كه من و خانم زارعی داخل ماشین نشسته بودیم و آقای حیایی قرار بود ماشین را هل بدهند. همین. اما همین را نمی توانستم و حس می كردم دارم سكته می كنم. ولی تمرین های زیادی كه در پیش تولید داشتیم و به ویژه وقتی كه آقای پیروزفر برای تمرین با من گذاشتند خیلی به من كمك كرد. معمولاً در كارهای خانم میلانی تمرینات زیادی قبل از فیلمبرداری صورت می گیرد. بعد پیشنهادات دیگری به من شد و در كارهای خانم میلانی دستیارشان بودم. از ایشان خیلی یاد گرفتم ولی خب آن مقطعی كه من وارد دانشگاه شدم و رشته اصلی ام معماری بود، توجهی كه به سینما داشتم به قسمت كارگردانی اش بود و این بخش من را به خودش جذب می كرد. ولی خب پیشنهاداتی كه به من می شد خوشحالم می كرد و فكر می كردم رسیدن به آنها هم خودش می تواند راهی باشد برای رسیدن به هدف اصلی ام. بازیگری را هم دوست داشتم ولی كارگردانی در ذهنم برجسته تر بود.

*‌ فیلم كوتاه هم ساختید ؟

- بله، در زمان هایی كه سر پروژه ای نبودم و وقت داشتم فیلم كوتاه می ساختم و همه اینها برای این بود كه سینما و كارگردانی را بهتر بشناسم و معتقدم كارگردان باید از تمام جنبه های كار نظیر مونتاژ، بازیگری،‌ فیلمبرداری و ... شناخت و آگاهی داشته باشد. اگر این شناخت به صورت حرفه ای باشد كه چه بهتر. این شناخت باعث می شود تا بتواند از قابلیت های افراد نهایت استفاده را بكند و در صورت كمبود امكانات،‌ بهترین موارد را جایگزین كند. به همین خاطر من فیلمنامه هم نوشتم و بالاخره در «‌یكی از ما دو نفر» بعد از 9 سال نقش اصلی بازی كردم. البته در « تسویه حساب » هم نقشم مهم بود ولی اینجا بهتر دیده شدم. پیش از آن، در تله فیلم ها دو نقش اصلی بازی كرده بودم. الان هم كه بعد از سه سال فیلمنامه «وقتی مستی پرید»‌ در آستانه كسب پروانه ساخت قرار دارد. من خیلی روی این فیلمنامه كار كردم و آن را به افراد مختلف با تخصص ها و دنیاهای متفاوت دادم تا بخوانند و نظراتشان را به من بگویند. چون حس می كردم می توانند نظرات جالبی به من بدهند و بعد مراحل بازنویسی انجام شد تا الآن كه در مرحله پروانه ساخت قرار گرفته است.


* دیدگاه تهمینه میلانی در مورد زنان در نوشته های شما هم وجود دارد؟

- حتماً، ‌وقتی مطلبی درست باشد، چه عیبی دارد در نوشته های من هم وجود داشته باشد؟ به نظر من هر آدم منطقی باید خواستار حقوق مساوی زن و مرد باشد. من طرفدار چنین نگرشی هستم و به كسانی كه حقوقشان پایمال شده همواره توجه داشته ام ولی «‌وقتی مستی پرید» در مورد یك رابطه غلط است نه بحث تساوی حقوق زن و مرد. در این فیلمنامه گرچه پسر شخصیت منفی است ولی دختر هم كامل نیست و اصلاً به خاطر اشتباهاتش است كه در این مسیر باطل وارد می شود.

*‌ انگیزه شما از  نگارش فیلمنامه «‌وقتی مستی پرید » چیست و آیا امسال كلید خواهد خورد ؟

- فیلمنامه نگارش و بازنویسی اش به اتمام رسیده و در مرحله دریافت پروانه ساخت قرار دارد. سرمایه گذار هم پیدا كردیم اما عقد قرارداد موكول به دریافت پروانه شده که كارگردان كار را هم هنوز انتخاب نكرده ایم. ان شاء ا... اگر دوستان در وزارت ارشاد همكاری كنند و مجوز صادر شود امسال كار كلید خواهد خورد. من خیلی دوست داشتم كه نقش های مختلفی را بازی كنم. در «یكی از ما دو نفر» ‌كاراكتر مانیا برایم خیلی جالب بود. دخترهایی كه ما بیشتر در جامعه آنها را می بینیم. خیلی دوست دارم چنین نقشی را بازی كنم. كاراكتری كه در«وقتی مستی پرید»‌ برای خودم نوشتم شبیه به كاراكتر « مانیا » ست. دختری فاقد اعتماد به نفس كه وارد بازی هایی می شود كه نباید بشود.

* فیلم « یكی از ما دو نفر »‌ در هیاهوی «جدایی نادر از سیمین» و «اخراجی ها 3» گم شد ،‌ بازخورد مردم را در مورد فیلم و بازی تان چطور ارزیابی كردید؟

- فیلم ما در واقع بین این هیاهوها گم نشد. فیلم ما را گم كردند. یعنی كافی بود كه فقط تعداد سینمای مساوی داشتیم. آن موقع می شد یك رقابت، ولی وقتی فیلم ما یك چهارم «اخراجی ها 3» و یك سوم «جدایی نادر از سیمین» سالن دارد و تازه همین تعداد 10 سینما هم هیچ كدامشان سالن اصلی نبودند چه انتظاری می توانستیم داشته باشیم. من كاری به این ندارم كه آن دو فیلم ارزشمند هستند یا نه كه البته به نظر من یكی شان خیلی خوب است و دیگری شاید اصلاً  ویژگی خوبی ندارد اما، به نظرم برای كارگردانهای معتبر حداقل باید شرایطی فراهم شود كه بتوانند یک رقابت با سایر فیلم ها داشته باشند. اجحاف در حق فیلم ما در پخش تیزر تلویزیونی هم وجود داشت و اصلاً از قبل از جشنواره فیلم فجر شروع شد كه قرار بود فیلم در مهرماه اكران شود و اجازه ندادند. بعدش هم نمی خواستند كه فیلم در جشنواره دیده شود به همین خاطر بعد از كلی ماجرا، فیلممان را وارد بخش «نوعی نگاه» كردد كه فكر كنم معنی اش را باید فقط از خودشان پرسید. وقتی قرار است فیلم را نبینند چه فرقی دارد چگونه به نمایش درآید؟ چرا خودمون رو گول  بزنیم؟ این مسئله من را خیلی دلسرد كرد و نتوانستم به تماشای فیلم های دیگر هم بنشینم. نه اینكه بخل داشته باشم ولی مثل این است كه به فرزند شما اجازه تحصیل داده نشود و بعد به شما بگویند برای بچه های دیگر كه نمره 20 گرفتند دست بزنید و این واقعاً از من برنمی آمد. فقط كار آقای مهرجویی را دیدم. الآن این شكل اكران سومین ضربه را به فیلم زد و انگیزه من را برای ساخت فیلمنامه ام و بازی در آن بیشتر کرد.

*‌ در مورد بازی شما نظرات متفاوت بود. ولی بیشتر منتقدان بازی شما در «یكی از ما دو نفر» را ضعیف ارزیابی كردند. نظر شما در این مورد چیست؟

- واقعاً؟ خب نظرشان این بوده. هر كسی می تواند نظری داشته باشد ولی برای من مهم این است كه تمام تلاشم را كردم. شناخت من از این كاراكتر و نظرات كارگردان ما را به این نتیجه رساند كه « سارا » باید اینگونه باشد. استقبال مردم هم خیلی خوب بود. در كل خودم از بازی ام در این فیلم راضی هستم.

* ‌قبول دارید كه خوش شانس هم بودید؟ چون تجربه همكاری با کارگردانانی چون ابوالحسن داوودی یا همبازی شدن با خسرو شكیبایی را هم پیدا كردید ؟

- خوش شانس بودم؟ نه والله خوش شانس نبودم! مثلاً به من می گویند چرا كم كاری؟ دلیل كم كاری ام خب همین است برای اینكه خب دوست دارم با آقای داوودی كار كنم. دلم میخواهد با خانم میلانی كار كنم. دلم میخواهد به قول شما در فیلمی باشم كه خسرو شكیبایی هست و این دلیل كم كاری ام هست. اگر خوش شانس بودم مطمئناً پركارتر از این می شدم. شاید این راهی كه در 9 سال رفتم ،‌ توی مدت زمان كوتاه تری میتوانستم طی کنم. شاید فقط دو تا كار بوده كه رضایت كامل از آنها نداشتم ولی بعد از این تجربیاتی كه داشتم فكر كردم كه خوب بوده واقعاً آدم فیلمنامه ای را بازی كند كه دوستش دارد. چون اگر آن انرژی را برای فیلمنامه ای كه دوستش ندارم بگذارم،‌ نه آن انرژی واقعی می شود و نه كار من خوب می شود و نه مردم خوششان می آید و دیگر به شما اعتماد نمی كنند.

* ‌كدوم نقشی را كه بازی كردید بیشتر دوست دارید ؟

- «سارا» در «یكی از ما دو نفر» و در «‌ تسویه حساب »‌ هم مریم را خیلی دوست دارم.

* ‌نظرتان در مورد برنامه « هفت »‌ چیست؟

- برنامه « هفت »‌ را كه دیدم خیلی تعجب كردم چون فكر می كنم آقای فراستی فیلم را ندیده بودند. دانستن اسم كاراكترها حداقل احترامی است كه می شود به سازندگان یك فیلم گذاشت كه یعنی من فیلم را به دقت دیدم و شخصیت ها را كاملاً شناختم. وقتی كسی قصد نقد فیلمی را دارد، باید فیلم را دقیق دیده باشد و چیزی كه خیلی تعجب كردم این بود كه می گفتند كاراكتر «‌ سارا »  اصول ندارد!‌ هر كسی به تماشای این فیلم بنشیند انتهایش می گوید «این یه آدم با اصوله» ،‌ با پرنسیبه. وقتی كه شخصیت غرور دارد،  برای خودش ارزش قائل است. اصولی هست كه این آدم برای خودش تعریف كرده. البته برنامه جذاب بود به خاطر اینكه به نظر من خانم میلانی علاوه بر اینكه كارگردان خوبی هستند،  آرتیست خیلی خوبی هم هستند و همیشه حرف هایی كه می زنند دلنشین تر است، جذاب تر و مهمتر از سوالاتی است كه از ایشان می پرسند. فكر می كنم آقای فراستی یک جبهه گیری منفی برای خودشان درست كرده بودند. مردم هم در فیس بوك برای من كلی پیام گذاشتند و به نظرم اصلاً نقد درستی نبود. جملاتی هم كه آقای فراستی به كار می بردند خیلی شلخته بود و لبخندهای آقای جیرانی هم برایم عجیب بود و نمی دانستم به چه چیزی می خندند!

* در مجموع به نظرتان وجود برنامه « هفت »‌ به سینمای ایران كمك می كند؟

- به نظر من كمك می كند. برای فیلم هایی مثل فیلم ما كه هیچ امكاناتی برای تبلیغش نیست و هیچ حمایتی نمی شود، مفید است، حتی در طول كار قرار بود میراث فرهنگی به ما كمك كند ولی متأسفانه حمایتی نشد. چنین برنامه ای به این دلیل مفید است و خب خیلی ها كه علاقه مند و پیگیر شدید سینما نیستند نمی دانند كه فیلم جدیدی از خانم میلانی اكران شده و «هفت» می تواند مخاطبان بیشتری را به سینمای ایران جذب كند ولی با امكان 10 سالن، باز هم تفاوت چندانی نخواهد داشت.

*‌ به دنبال تحصیل آكادمیك در رشته كارگردانی هم هستید ؟

- من همزمان با تحصیل، مدرك معادل تئاتر دانشگاه تهران را هم گرفتم. كنكور نداشت ولی دوره هایی داشت كه مدرك معادل می دادند. البته آن جا تمركزم بیشتر روی بازیگری بود ولی الان كه كارشناسی ام در حال تمام شدن است، خیلی به این فكر افتادم كه برای فوق لیسانس بخواهم كارگردانی بخوانم. فكر می كنم می تواند خیلی به من كمك كند.

*  خواهرتان تمایل به بازیگری داره یا ایشان هم گرایشات كارگردانی دارد؟

-  خواهر من (الناز)‌ رشته اش كامپیوتر است و بازیگری را دوست دارد ولی خب چون بیشتر گرفتار كارش است و كارش هم ثابت است خیلی كمتر وقت می گذارد. ولی خب او هم به نقش خوب تمایل دارد.

* شما تجاربی هم در رشته «کاراته» دارید. گویا از آنها در بازیگری تان هم بهره می برید؟

- من رشته ورزشی اصلی ام كاراته است و از 14 سالگی سبك «كیوكوشین» را دنبال کردم و كمربند مشكی دارم. بعد از دو کار آخر بازیگری ام تصمیم گرفتم حرفه ای تر این رشته را دنبال كنم. چون خیلی دوست دارم نقش یك دختر دزد و كسی كه بتواند از كاراته اش استفاده بكند و اكشن باشد را بازی كنم. بازی كاراته من در «تسویه حساب» و‌«یكی از ما دو نفر» هر كدام مفهوم خاصی داشتند. در كاراكتر « مریم »‌ این كاراته بازی «پررویی» این شخصیت بود و جنبه نمایشی داشت ولی در  «‌یكی از ما دو نفر» نشان دهنده رابطه قدیمی با مهرداد بود یعنی انگار یك وصله ارتباطی دوست عمیق بین اینها بود كه برای پدر مهرداد شكل می گرفت.
http://www.dooorbin.com/index.php?option=com_content&view=article&id=233:elsa&catid=77:slide




تاریخ آخرین ویرایش:- -




شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic