TV Comedy Series And Cinema of Comedy - مطالب تیر 1390
سینمای كمدی و طنزهای تلویزیونی و مطبوعاتی

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:طبقه بندی

:دوستان ما

:پیوندهای روزانه

:نویسندگان

:آخرین پستها

:ابر برچسبها

:نظرسنجی

آماروبلاگ

این صفحه را به اشتراک بگذارید

چت روم

شنبه 25 تیر 1390-10:00 ق.ظ



«اینجا بدون من» و «آقا یوسف» در دو روز اول اکرانشان به ترتیب 15 و 8 میلیون تومان فروختند. «اینجا بدون من» ساخته بهرام توکلی که در 13 سینما در حال اکران است، شب اول اکرانش 5 و شب گذشته 10 میلیون تومان فروش داشته است.

 

همچنین فیلم «آقا یوسف» به کارگردانی علی رفیعی نیز که در 16 سینما اکران می‌شود 8 میلیون تومان فروخته است.

  فیلم «ورود آقایان ممنوع» ساخته رامبد جوان بعد از گذشت یک ماه از اکران فروشش در تهران به یک میلیارد و 300میلیون تومان و در شهرستان​ها به 750 میلیون تومان رسید.

این فیلم شب گذشته 65 میلیون تومان فروخته است. فیلم «سیزده 59» ساخته سامان سالور با فروش 12 میلیون تومان در شب گذشته فروشش در تهران به 90 میلیون تومان رسید و در شهرستان‌ها نیز 40 میلیون فروش داشته است.

«قصه پریا» ساخته فریدون جیرانی دیگر فیلم در حال اکران است که 9 سینما دارد و تا کنون 250 میلیون تومان فروخته است.

اکران «جرم» به کارگردانی مسعود کیمیایی هم در 6 سینما ادامه دارد و  مجموع فروشش در تهران به 535 و در شهرستان به 300 میلیون تومان رسیده​است.

منبع: خبرآنلاین




تاریخ آخرین ویرایش:جمعه 5 خرداد 1391 09:32 ب.ظ
جمعه 24 تیر 1390-01:20 ب.ظ



خاطرات ترم گذشته
  در طول ترم
 
 سه روز مانده به امتحان
 
 
دو روز مانده به امتحان
 شب امتحان
 
 
 یک ساعت مانده به امتحان
 
 
 سر جلسه امتحان
 
 
 هنگام خروج از جلسه
 
 
 یک هفته بعد از امتحان



تاریخ آخرین ویرایش:- -
جمعه 24 تیر 1390-09:45 ق.ظ



هنرمند دل زنده و شیرین زبان اصفهانی کشور بعد از حضور در مجموعه «آشپزباشی» امسال با مجموعه «ساختمان پزشکان» در نقش پدر خانواده «افشار» میهمان منازلمان است. «هوشنگ حریرچیان» بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون که متولد 1311 در اصفهان است،

در سال 48 بازی در تلویزیون را با مجموعه «عکاس باشی» و بازی در سینما را با فیلم «جعفرخان از فرنگ برگشته» علی حاتمی ‌آغاز کرد. بینندگان پیش از این از او آثاری همچون کودکانه، یک بوس کوچولو، قاعده بازی و پوست موز را دیده اند. «حریرچیان» درباره نقش «فرید افشار» مجموعه «ساختمان پزشکان» با اشاره به این که او شکارچی و ماهیگیر بوده است، توضیح می‌دهد: او و همسرش، ناصر را از نیما بیشتر دوست دارند چون ناصر به خصوصیات و رفتارهای پدر و مادر نزدیک تر است.
با «هوشنگ حریرچیان» درباره مجموعه «ساختمان پزشکان» به گفت وگو پرداختیم؛ او در زمان انجام این مصاحبه در کنار «بهزاد فراهانی» در پشت صحنه مجموعه «سایه سلطان» نشسته بود و با لهجه شیرین اصفهانی به سؤالات ما پاسخ می‌داد.

اکنون بگویید سر چه کاری هستید تا به «ساختمان پزشکان» برسیم.
در حال حاضر مشغول بازی در مجموعه 13 قسمتی «سایه سلطان» به کارگردانی «مرتضی آتش زم زم» هستم و فیلم برداری این مجموعه که طنزی فانتزی است، در اصفهان انجام می‌شود.

با توجه به سن و سالتان، همچنان سر حال و سر زنده هستید؛ در دهه 80 نیز بسیار پر کار بودید و سال گذشته با مجموعه «آشپزباشی» و امسال هم با «ساختمان پزشکان» میهمان قاب شیشه ای هستید.
نظر لطف شماست. از دوران نوجوانی در این حرفه فعالیت می‌کنم البته از من دعوت به کار می‌کنند. سال‌های قبل از دهه 80 هم فعالیتم خوب بود ولی قبول دارم که در دهه 80 پر کارتر بودم.
نقش را به دلیل کارگردان آن پذیرفتم

چه شد که برای نقش «فرید» پدر خانواده «افشار» دعوت به کار شدید؟
گروه تولید مجموعه «ساختمان پزشکان» به من افتخار داد و برای ایفای این نقش دعوتم کرد. در ابتدا، چند قسمت از فیلم نامه آماده را مطالعه کردم و نقش را پذیرفتم چون این نقش دارای فراز و فرودهایی بود. علت پذیرش این نقش، کارگردان خوب این مجموعه بود. «سروش صحت» ویژگی‌های خاصی دارد، زیرا بازیگر هم هست و با این حرفه آشنایی دارد. نویسنده طنزپرداز هم برایم اهمیت داشت، البته تعریف تهیه کننده، «محسن چگینی»، را هم شنیده بودم و حضور بازیگرانی همچون شقایق دهقان، بهنام تشکر، بیژن بنفشه خواه، مونا فرجاد و نعیمه نظام دوست برایم انگیزه ای شد تا با این مجموعه همکاری کنم.

همه نقش‌هایم را متفاوت بازی کرده ام
اشاره به فراز و فرود نقش «فرید» کردید؛ این نقش چه زیبایی و جذابیتی برایتان داشت؟
تاکنون نقش پدران زیادی را بازی کرده ام اما همه نقش‌هایم با هم متفاوت بوده است و سعی کرده ام شخصیت را پیدا کنم. من در مجموعه «آشپزباشی» پدری مرد سالار و مستبد به رأی بودم که حتی پسر 44 ساله، داماد (پرویز پرستویی)، دختر و نوه‌هایش از او حساب می‌بردند و مطیعش بودند، اما در مجموعه «ساختمان پزشکان» نقش متفاوتی را بازی کردم که حس زیبایی شناسی در او بود، یا در مجموعه «باجناق‌ها» نقش پدری ارتشی را بازی کردم که به حرفه عتیقه فروشی می‌پرداخت. در مجموعه «ساختمان پزشکان» بعضی از ویژگی‌ها را به کارگردان پیشنهاد می‌دادم و در صورت پذیرش، آن را انجام می‌دادم.

مسائل موجود در خانواده و جامعه را در لفافه می‌گوییم
پدر خانواده «افشار» که رکن اصلی خانواده است شیطنت‌هایی دارد، او دهن بین هم هست و فرزندش نیما را تحقیر می‌کند و با توجه به این که ناصر فرزند ناخلف اوست به او توجه می‌کند؛ علت چیست؟
چون ناصر به خصوصیات و رفتارهای پدر و مادرش نزدیک است، آن‌ها او را بیشتر از نیما دوست دارند و با این که ناصر خلافکار، کیف زن، جیب بر و زندان رفته است باز هم او را می‌پذیرند، اما در مقابل نیما تحصیل کرده است و پدر و مادر اگر چه به نیما توجهی نمی‌کنند اما در دیالوگ‌هایی می‌گویند که تو پزشک هستی و او را تشویق می‌کنند. البته قبول دارم که اغلب اوقات نیما را تحقیر می‌کنند. به هر حال ما در مجموعه‌های طنز در لفافه مسائل موجود در خانواده یا جامعه را مطرح می‌کنیم، منتهی ما عیب‌ها را به تصویر می‌کشیم و در عین حالی که دارو هم می‌دهیم یک قاشق شربت نیز چاشنی آن می‌کنیم تا بیننده تلخی دارو را حس نکند.

فیلم نامه داغ داغ
در سکانس‌هایی که بازی کردید، بده بستان‌ها خوب درآمده است؛ مانند قسمتی که به عمد وانمود می‌کردید که حافظه تان را از دست داده اید یا سکانسی که با همسرتان (محبوبه) قهر کرده بودید و همچنین هنگامی‌که غذای رستوران می‌خوردید و در دادن پول خست نشان می‌دادید. در این زمینه چه قدر زمان گذاشتید و تمرین کردید؟
همان گونه که اشاره کردم چون فیلم نامه هم زمان با فیلم برداری نوشته می‌شد، داغ داغ از تنور بیرون می‌آمد؛ یعنی یک سکانس نوشته می‌شد و کارگردان همان جا سر صحنه دکوپاژ می‌کرد و سپس به ما ارائه می‌داد تا بازی کنیم. من یکی از سکانس‌ها را برایتان مثال بزنم؛ سکانسی که «شقایق دهقان» از آسانسور بیرون می‌آمد، اگر چه در آسانسور باز می‌شد ولی بیرون نمی‌آمد و دوباره در آسانسور بسته می‌شد تا این که فیروز سرایدار ساختمان به او گفت که چرا از آسانسور بیرون نمی‌آید و درآمدن این لحظات در موقعیت طنز و در دکوپاژ خوب درآمد و همچنین مانند مثالی که شما زدید.

با یک نگاه متن را حفظ می‌شوم
کار با دو دوربین برایتان سختی نداشت؟
خیلی عالی و خوب بود، چون خیلی کار تصحیح می‌شد و گاهی ما یک بار از یک زاویه تصویر می‌گرفتیم و یک بار از زاویه دیگر تصویر گرفته می‌شد. برای نخستین بار بود که با این شیوه کار می‌کردم. البته در کنار متن و حفظ کردن آن، بداهه هم می‌گفتم. خداوند عنایتی به من عطا کرده است که وقتی متن را می‌خوانم با یک نگاه حفظ می‌شوم، البته نه تنها دیالوگ‌های خودم را بلکه سعی می‌کردم دیالوگ بازیگران مقابلم را هم حفظ کنم.

سختی صحبت کردن با لهجه اصفهانی
در چند سال اخیر در آثار تلویزیونی از لهجه‌های متفاوتی استفاده می‌شود و البته با واکنش هم رو به رو بوده است، با توجه به این موضوع، درباره لهجه شیرین اصفهانی و بازخورد آن بگویید.
صحبت کردن با این لهجه در ابتدا برایم خیلی مشکل بود چون مدت‌ها بود که لهجه نگرفته بودم اما آقای «صحت» خیلی تأکید داشت که با این لهجه صحبت کنم. البته مردم نسبت به من بی نهایت لطف و محبت دارند و بزرگواری می‌کنند.

همه مراحل با هم فکری بود
در صحبت‌هایتان به قلم طنزپرداز «پیمان قاسم خانی» اشاره کردید که سرپرستی تیم نویسندگان مجموعه را هم بر عهده دارد؛ فیلم نامه خوب چه تأثیری در موفقیت این مجموعه دارد؟
پیمان نویسنده طنازی است و در این مجموعه سرپرست نویسندگان هم بود و بعد از این که فیلم نامه نوشته شد، دوباره کارگردان نظر خود را روی آن اعمال می‌کرد و همه مراحل با هم فکری انجام می‌شد. معتقدم نگارش فیلم نامه طنز به تنهایی کافی نیست بلکه ارائه درست بازی طنز نیز شرط است. من برای نقش «فرید» انتخاب نخست گروه بودم و در حین کار به نقش من اضافه شد البته از سوی سازمان تأکید شد که نقشم را پر رنگ تر کنند و نظر لطفشان بود.

برخی بازیگران خودشان را تکرار می‌کنند
ترکیب خوب بازیگران تئاتری، طنز و پیشکسوتی همچون شما در این مجموعه خوب جواب داده است؛ نظرتان چیست؟
از همکاری با دوستان خیلی راضی هستم. توضیحی در این رابطه بدهم، من والیبالیست و آبشار زن خوبی هستم و اگر پاسور به من دم تور پاس بدهد آبشار من به زمین حریف می‌خورد و در غیر این صورت هر چه قدر هم خوب بزنم یا توپ به اوت می‌رود یا به لب تور می‌خورد و به زمین خودم برمی‌گردد، بنابراین پاسور من باید علاوه بر دارا بودن ویژگی‌های خوب یک بازیگر، از لحاظ میمیک و عکس العملی که ارائه می‌دهد خیلی خوب باشد. من در این مجموعه تمام این ویژگی‌ها را داشتم. بازیگرانی که در کنارم بودند همگی خوب بودند به خصوص چند تن از بازیگران که ارجح بودند، مانند «شقایق دهقان»؛ متأسفانه خیلی از بازیگران هم هستند که مدام خود را در پروژه‌های مختلف تکرار می‌کنند.

گفته ام عیب‌هایم را بگویند
آیا با انتقادهایی که درباره این مجموعه مطرح است موافق هستید؟
بهترین برنامه‌های صوتی و تصویری 70 درصد بیننده عام و 30 درصد مخالف خاص دارد؛ در واقع آن‌ها به بک گراند، نحوه اجرای دیالوگ، اکشن و ری اکشن (عکس العمل) توجه می‌کنند. معتقد هستم انتقاد سازنده است و بارها به عوامل پشت صحنه گفته ام که اگر عیبی در ارائه نقشم می‌بینند بگویند. بعضی اوقات هم راش‌ها را نگاه می‌کنم و عیب خود را می‌گیرم. معتقدم هنر بازیگری بی انتهاست و پایانی ندارد و من هر چه جلوتر می‌روم درمی‌یابم که کمتر می‌دانم.

مجموعه، اصلاحیه خورد
نکته بارز و مثبت مجموعه هم انتقادهایی است که به مسائل روز جامعه همچون یارانه یا در قسمتی به رسانه ملی و دیگر مسائل وارد می‌شود و برای نخستین بار است که یک مجموعه به طور مستقیم و با احتیاط روی خط قرمز حرکت و انتقادها را در قالب طنز موقعیت بیان می‌کند.



منبع: khorasannews.com




تاریخ آخرین ویرایش:- -
چهارشنبه 22 تیر 1390-09:36 ق.ظ



مجموعه طنز "ساختمان پزشکان" به کارگردانی سروش صحت تجربه‌ای قابل قبول، سرگرم‌کننده و مفرح در حوزه مجموعه‌های شبانه است.  یکی از نکاتی که می‌توان به استناد آن توانایی و مهارت یک کارگردان را سنجید، مقایسه اثر تازه او با تجربه‌های قبلی‌اش است، سروش صحت به شهادت آنچه تا امروز در "ساختمان پزشکان" اتفاق افتاده چند گام در حرفه‌اش پیش آمده است.

آنچه باعث می‌شود تجربه قبلی این نویسنده و بازیگر را ناموفق ارزیابی کنم، کاستی‌هایی بود که "چارخونه" داشت، صحت در "چارخونه" به عنوان کارگردان ردپایی از سلیقه و نگاهش باقی نگذاشته بود، هر بخش از مجموعه، اثری دیگر را تداعی می‌کرد، قصه‌ها و موقعیت‌ها تکراری بودند و زوج مریم امیر جلالی (با آن فریادهای گوشخراش) و حمید لولایی (با آن حرکت‌های همیشگی) جذابیتی برای مخاطب نداشتند.

"چارخونه" مجموعه‌ای برای فراموش کردن بود، تا انتظار تجربه بعدی سروش صحت را بکشیم، "ساختمان پزشکان" نسبت به "چارخونه" وجوه تمایز بسیاری دارد، تیم و ترکیب بازیگرانش تازه است و چقدر خوب که صحت مثل همه به سراغ مهران غفوریان، جواد رضویان، بهنوش بختیاری و نمونه‌هایی آشنا از این دست نرفته است.

چقدر خوب که چهره، حرکات و صدای بهنام تشکر، این قدر تازه است، جایی برای نمایش استعداد بیژن بنفشه‌خواه که سال‌ها است زیر سایه دیگران گم می‌شود وجود دارد و شقایق دهقان در نقشی قرار گرفته که فضایی تازه برای خلق شخصیتی شیرین و بامزه فراهم کرده است. هومن برق‌نورد که در این سال‌ها نشان داده مهارتی غریب در ایفای نقش‌های مثبت و منفی دارد، حضوری دلنشین و به اندازه انتظاری که از او وجود دارد، از خود نشان می‌دهد.

موفقیت مجموعه‌های شبانه به ترکیب بازیگران بسیار وابسته است، سروش صحت در این بخش با وجود فاصله گرفتن از کلیشه‌های این حوزه، که دیگر آزاردهنده شده توانسته فضایی تازه به "ساختمان پزشکان" بدهد، بخش دیگری از جذابیت مجموعه را تا امروز باید به حساب متن‌هایی نوشت که موقعیت‌هایی تازه برای خندیدن برای مخاطب خلق کرده‌اند.

انتخاب پزشکان برای شوخی و اشاره به مشکلاتی که ممکن است این گروه از جامعه داشته باشند، فضایی متفاوت با دیگر مجموعه‌های طنز در "ساختمان پزشکان" به وجود آورده، شوخی با حساسیت‌هایی که پزشکان در حرفه‌شان دارند، تاکیدهای مداوم نیما (بهنام تشکر) روی واژه دکتر، رقابت میان آنها و... جالب است.

طبیعی است که پزشکان هم مانند سایر مشاغل نسبت به این که نکات آشکار و پنهان حرفه‌شان در معرض دید و قضاوت قرار گرفته حساسیت نشان دهند، اما واقعیت این است که نوع نگاه صحت و نویسندگانش به مسائل پزشکی و جامعه پزشکی برخلاف جوسازی منفی که وجود دارد، توام با حلاوت است و نه با تمسخر. اتفاقا باید ردپای توهین و تحقیر مشاغل و قومیت‌های مختلف را در انبوه فیلم‌های کمدی و مجموعه‌های طنزی دید که برای خنداندن مخاطب به هر حیله‌ای متوسل می‌شوند.

اما گروه نویسندگان مجموعه "ساختمان پزشکان" و صحت تا اینجای کار برای خنداندن بیننده از هر طریقی استفاده نکردند و با نمایش جزئیات شیرین و بامزه از روابط خانوادگی و زندگی نیما افشار، بسیاری از رفتارهای خانوادگی و حرفه‌ای مرسوم را نقد کرده‌اند.

نقد تبعیض بین بچه‌ها (پدر و مادر نیما، ناصر را بیشتر از او دوست دارند)، حسادت حرفه‌ای میان همکاران، اختلاف‌های زن و شوهری که جوهر اصلی بسیاری از اتفاق‌ها در قصه است و محور آن نیما و نازنین (فرناز رهنما) هستند از امتیازهای مجموعه‌ای است که با فاصله از بسیاری مجموعه‌های شبانه سال‌های اخیر قرار دارد و البته مهم است که بتواند این مسیر را ادامه دهد و در هفته‌های بعد گرفتار شتاب در تولید متن و سهل‌انگاری در کارگردانی نشود.

روایت بخشی از قصه از طریق گفتار متن و فلاش بک در "ساختمان پزشکان" هوشمندانه بوده است، به ویژه در قسمت اول که نکاتی از شخصیت‌پردازی از طریق گفتار متن‌ به مخاطب منتقل می‌شد، در قسمت‌های بعد نویسنده و کارگردان کمتر به سراغ گفتار متن رفتند، اما هربار از این تمهید استفاده کرده‌اند، موفق بوده‌اند. فلاش‌بک‌ها هم بیشتر بار طنز دارند، به ویژه در بخش‌هایی که نیما می‌خواست ریشه مشکلاتش را در مورد رابطه‌اش با ناصر (هومن برق نورد) واکاوی و بیان کند.

شخصیت اصلی "ساختمان پزشکان" نیما افشار است، هر چند دیگر شخصیت‌ها هم حضوری پررنگ در قصه دارند و گاه همپای نیما می‌آیند، اما نیما محور قصه‌ها و ماجراها و نقطه تلاقی شخصیت‌های این مجموعه است، در بسیاری از مجموعه‌های طنز شخصیت‌ اصلی گرفتار مشکلات شخصیتی و روحی است، ساده لوح، تنبل، منفعت طلب و... است، بسیاری از شخصیت‌های مجموعه‌های طنز غیرعادی هستند، مجموعه‌ای از ویژگی‌های منفی و عادات ناپسند.

گویی که نمی‌شود از دل زندگی عادی و شخصیت‌های معمولی و خاکستری به موقعیت‌های طنز رسید، نیما افشار پزشک است، در کنار ضعف‌های شخصیتی امتیازهایی هم دارد و این ویژگی‌ها است که او را به نمونه‌ای قابل قبول تبدیل کرده، خسته شدیم از بس سازندگان مجموعه‌های طنز مجبورمان کردند به ضعف‌های جسمی و لهجه بازیگرها بخندیم، خسته شدیم از بس عادتمان دادند به حقارت‌ها لبخند بزنیم، آن قدر که فراموش کردیم طنز و کمدی می‌تواند در قالبی جذاب انتقاد کند و مخاطب را نسبت به آنچه اطرافش می‌گذرد هشیار کند، صحت در "ساختمان پزشکان" تا امروز تلاش کرده به طنز واقعی نزدیک شود.



تاریخ آخرین ویرایش:جمعه 5 خرداد 1391 09:34 ب.ظ




  • تعداد صفحات :8
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات