TV Comedy Series And Cinema of Comedy - مطالب فرشاد نعیمی
سینمای كمدی و طنزهای تلویزیونی و مطبوعاتی

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:طبقه بندی

:دوستان ما

:پیوندهای روزانه

:نویسندگان

:آخرین پستها

:ابر برچسبها

:نظرسنجی

آماروبلاگ

این صفحه را به اشتراک بگذارید

چت روم

یکشنبه 29 خرداد 1390-09:58 ق.ظ



حضور این دو بازیگر در سریال ساختمان پزشكان باعث شد تا به سراغ این دو بازیگر برویم و با آنها به گفت‌وگو بنشینیم. صحبت‌مان را با حریرچیان آغاز كردیم كه در این سریال نقش...


طنزی شیرین در ‌فضایی ‌آرام
 مدتی است كه سریال «ساختمان پزشكان» از شبكه 3 سیما پخش می‌شود و در این مدت توانسته مخاطبان زیادی را با خود همراه كند.
 
هوشنگ حریرچیان و پروین قائم‌مقامی نقش پدر و مادر شخصیت اصلی سریال یعنی نیما را به عهده دارند.
هوشنگ حریرچیان متولد 1311 در اصفهان است و سال‌هاست ‌در زمینه بازیگری مشغول ‌ فعالیت است. ‌پروین قائم مقامی نیز مدت زیادی نیست كه پا به دنیای بازیگری گذاشته است. او مادر بهاره‌ رهنماست.
قائم‌مقامی در سریال‌های مرد هزار چهره 1و 2 و همچنین مسافران بازی كرده است. حضور این دو بازیگر در سریال ساختمان پزشكان باعث شد تا به سراغ این دو بازیگر برویم و با آنها به گفت‌وگو بنشینیم. صحبت‌مان را با حریرچیان آغاز كردیم كه در این سریال نقش پدر نیما را بازی می‌كند.


در دوران جوانی شما خیلی دنیای هنر شناخته‌شده نبود و خیلی از والدین با ورود بچه‌هایشان به این عرصه مخالفت می‌كردند. این مساله در مورد شما چقدر صدق می‌كند؟
اتفاقا در مورد من این مساله كاملا فرق داشت، چرا كه‌ در یك خانواده هنرمند اصفهانی به دنیا آمدم و رشد كردم. من به تئاتر علاقه خاصی داشتم. حتی یادم هست من و خواهرم خودمان را به جای بازیگران تئاتر می‌گذاشتیم و شروع به گفتن دیالوگ‌های نمایشی كه دیده بودیم، می‌كردیم. تا این كه بالاخره برای بازی در تئاتر درخواست همكاری دادم و دی‌ماه 1326 بود كه وارد تئاتر اصفهان شدم و برای اولین‌بار در تئاتر «جاسوس هند» نقش یك كارآگاه را ایفا كردم و این كار بزرگ‌ترین اتفاق زندگی‌ام بود.


كار تصویری را از چه زمانی و چطور آغاز كردید؟
من اولین بار در برنامه تلویزیونی «عكاس‌باشی» مقابل دوربین رفتم كه یك سریال كوتاه بود و سپس سال 1351 در یك سریال 7 قسمتی با نام «فاجعه كربلا» بازی كردم كه برای شبكه یك سیما ساخته می‌شد. در این سریال نقش یزیدبن‌معاویه را بازی می‌كردم. پس از انقلاب هم در سینما فعالیتم را ادامه دادم و با كارگردان‌هایی چون مرحوم علی حاتمی، كمال تبریزی، بهمن فرمان‌آرا، مسعود كرامتی و... همكاری كردم.


در اكثر نقش‌هایتان طنازی خاصی وجود دارد. این مساله چقدر برگرفته از شخصیت واقعی خودتان است؟
من به هیچ‌وجه آدم عبوسی نیستم و خنده را خیلی دوست دارم. ضمن این كه اكثر نقش‌هایی هم كه بازی كرده‌ام طنز بوده‌اند و طبیعتا همه آنها اثری از خود در من به جای گذاشته‌اند.


برویم سراغ ساختمان پزشكان. چه شد كه در این سریال بازی كردید؟
از طرف سروش صحت-كارگردان این مجموعه - برای بازی در آن، دعوت به همكاری شدم و پس از خواندن 3 قسمت از سریال پذیرفتم كه عهده‌دار این نقش باشم.


پس فیلمنامه كامل در اختیار نداشتید؟
خیر، اما به تیم نویسندگان این مجموعه اعتماد كامل داشتم و می‌دانستم كه كارشان را بلد هستند.


قبل از این‌تجربه كار هر شبی‌ داشته اید؟
خیر. تا به حال به این شكل كار نكرده بودم و این مجموعه از این نظر تجربه اول من بود، اما كارهای طنز زیاد انجام داده‌ام.


خب چطور تجربه‌ای برایتان بود؟
خیلی خوب بود. بر عكس خیلی از همكارانم كه فكر می‌كنند بازی در این سریال‌ها كار دشواری است، برایم این‌گونه نبود و توانستم بسیار راحت كار كنم.


كارگردانی سروش صحت را چگونه ارزیابی می‌كنید؟
صحت چون خودش هم بازیگر است و هم نویسنده طنز خیلی خوب بازیگرش را درك می‌كرد. به همین دلیل فضای راحت و شادی را برای تمام گروه ایجاد كرده بود و بزرگ‌ترین حسنش هم این بود كه از روز قبل فیلمنامه را به ما نمی‌داد، بلكه در لحظه و در همان روز این كار را می‌كرد كه همین مساله باعث می‌شد خلاقیت و تازگی‌ در كار به وجود بیاید.


پدر نیما كه شما نقشش را بازی می‌كنید، خیلی زود عصبانی می‌شود، برای این خصلت اخلاقی، كارگردان و نویسندگان دلیل خاصی داشتند؟
این چیزی بود كه از ابتدا با كارگردان و نویسنده كار در مورد آن صحبت كرده بودم كه پدر نیما پیرمرد آرام و ساكتی نباشد و بر‌خلاف همسن و سالانش ساده و بی‌پیرایه به نظر نیاید.


نقش‌تان را دوست داشتید؟
بله. ‌همه نقش‌هایم را دوست دارم و اگر نتوانم با آنها ارتباط برقرار كنم اصلا بازیشان نمی‌كنم ضمن این كه معتقدم اصلا نقش كوتاه یا بلند وجود ندارد و این خود بازیگر است كه می‌تواند یك نقش را ماندگار كند یا به آن ضربه بزند.


جنس طنز ساختمان پزشكان را چطور ارزیابی می‌كنید؟
به نظرم خیلی متفاوت است، چون اصلا در آن لودگی و مسخره‌بازی وجود ندارد. ساختمان پزشكان واقعا یك كار كمدی است چون از مسوولان و اتفاقات جامعه انتقاد كرده ‌و یكی از كاركردهای كمدی همین است كه به لایه‌های پنهان جامعه توجه كند و آنها را باز كند.


ارتباطتان با خانم قائم‌مقامی ـ بازیگر نقش مقابل‌تان ـ چطور بود؟
خوب بود و مشكلی نداشتیم و خیلی راحت با یكدیگر گفت‌وگوهایی را ردوبدل می‌كردیم.


چرا این پدر و مادر، ناصر را بیشتر از نیما تحویل می‌گیرند و دوستش دارند؟
چون ناصر از لحاظ ژنتیك، گفتار و رفتار به آنها شباهت بیشتری دارد و برای همین احساس نزدیكی بیشتری با او دارند و نیما به خاطر طرز تفكر و درسی كه خوانده است با خانواده‌اش فاصله زیادی دارد.


در آینده چه كاری از شما خواهیم دید؟
قرار است در یك سریال كه فضایی فانتزی دارد بازی كنم، اما نامش هنوز مشخص نیست.


گریز از تنهایی، بازیگرم كرد
خانم قائم‌مقامی قصه بازیگری شما از كجا شروع شد؟
من ذاتا مادر نگرانی هستم. این خصوصیت پس از این كه فرزندانم را به خانه بخت فرستادم و تنها شدم برایم دردسر شد و اذیتم می‌كرد. از این جهت تصمیم گرفتم مشغول كار شوم و به‌همین دلیل وارد سینمای بازیگری شدم و حالا حسابی از كاری كه انجام می‌دهم راضی و خوشحالم.


چه شد كه بازیگر مجموعه ساختمان پزشكان شدید؟
با من تماس گرفتند و پس از خواندن تعدادی از قسمت‌های این مجموعه پذیرفتم كه در این كار حضور داشته باشم و در این مدت حسابی به گروه وابسته شده بودم و حالا دوری از آنها برایم مشكل است.


شما در حال حاضر فیلم سینمایی «شرط اول» را هم در حال اكران در سینماها دارید. بازی در سینما یا تلویزیون برایتان تفاوتی هم دارد؟
بازی در شرط اول برایم یادآور لحظه‌های دوست داشتنی نیست چرا كه نه‌تنها من بلكه كل گروه اذیت شدند، اما در كل دوربین سینما و تلویزیون هرگز برایم فرقی نداشته‌اند چرا كه در هنگام كار به طور كلی دوربین را فراموش می‌كنم و تمام حواسم به اجرای نقشم است.


از كار در ساختمان پزشكان بیشتر برایمان بگویید.
در ساختمان پزشكان متن آماده‌ای وجود نداشت و متن‌ها روز به روز به دست ما می‌رسید اما مطمئن بودم كه متن پرمحتوا و جذابی خواهد بود و از این نظر نگران نبودم. سروش صحت هم به عنوان كارگردان، فضای آرام و خوبی را برای گروه ایجاد می‌كرد كه از این نظر ما خیلی راحت می‌توانستیم نقش‌هایمان را اجرا كنیم.


اولین باری بود كه با سروش صحت همكاری می‌كردید؟
بله. برای همین در ابتدا كمی نسبت به همكاری با او تردید داشتم، اما امروز از این تجربه راضی هستم و اگر باز هم از من برای كار دیگری دعوت كنند با روی باز خواهم پذیرفت.


چرا بیشتر در آثار طنز بازی می‌كنید؟
چون از بازی در این‌گونه كارها احساس رضایت می‌كنم. البته این را هم بگویم كه بیشتر پیشنهاداتم در این زمینه است. به هر حال نیتم تنها بازی در ژانر طنز نیست چون می‌خواهم با توانایی‌های خودم بیشتر آشنا شوم.


ولی معمولا بازی در كارهای طنز دشوارتر است. شما این‌طور فكر نمی‌كنید؟
بله. البته كه بازی در ژانر طنز دشوارتر است. همان‌طور كه نوشتن یك ملودرام آسان‌تر از نوشتن یك متن خنده‌دار است. ضمن این كه باید بگویم یك اشتباه كوچك در كار طنز می‌تواند آن را به لودگی بكشاند. بنابراین كار طنز دشواری‌های خاص خودش را دارد، اما با این همه فكر می‌كنم مجموعه ساختمان پزشكان توانسته مخاطبان را جذب كند و حرف تازه‌ای بزند.


به عنوان مادر بهاره رهنما، چقدر خودتان را در موفقیت ایشان سهیم می‌دانید؟
بهاره از ابتدا علاقه بسیار زیادی به هنر داشت و دارد و برای همین هیچ‌گاه مانع پیشرفت او نشدم و راه را برایش باز گذاشتم.


الان حس رقابتی هم با یكدیگر دارید؟
خیر. بهاره سال‌هاست ‌در این زمینه فعالیت می‌كند و بسیار باتجربه‌تر از من است و حتی خیلی جاها از او كمك می‌گیرم. بنابراین حس رقابتی بین ما وجود ندارد.


پیمان قاسمخانی برای مادرزنش هم پارتی‌بازی می‌كند یا خیر؟
خیر. او همان هدفی را كه در ذهنش دارد اعمال می‌كند و برایش فرقی ندارد كه چه كسی قرار است بازی كند. من هم هیچ‌گاه از او نخواسته‌ام كه برای من بیشتر بنویسد، چون قطعا حق دیگری ضایع خواهد شد.


با این اوصاف می‌توانیم بگوییم مادری كه در سریال ساختمان پزشكان می‌بینیم خیلی با خودتان فاصله ندارد. درست است؟
بله. همین طور است. خیلی از خصوصیات واقعی خودم به‌این نقش نزدیك است.


آیا ‌انتقادی از این مجموعه دارید‌؟
به نظرم ‌هیچ كاری بی‌عیب و نقص نیست، اما در ساختمان پزشكان همه افراد تلاش كردند كه عیب‌ها و نواقص كار به حداقل برسد. برای همین نمی‌توانم به نكته خاصی اشاره كنم و پاسخ این سوال را می‌گذارم به عهده خود مخاطبان.


به بازیگری علاقه‌مندید یا تنها به این دلیل كه سرگرم هستید آن را انجام می‌دهید؟
در ابتدا به خاطر فرار از روزمرگی و تنهایی این كار را انجام می‌دادم، اما حالا بازیگری برایم یك حرفه دوست‌داشتنی است و از این كه می‌توانم نقش‌های مختلفی را بازی كنم خوشحالم.


كار متفاوت از نظر شما چه ویژگی‌هایی دارد؟
به نظرم مهم‌ترین تفاوتش در فیلمنامه و شیوه كارگردانی است. متاسفانه فیلمنامه‌های فعلی خیلی بی‌حوصله و بی‌انرژی نوشته می‌شوند و كاملا دم‌دستی هستند و گاهی حتی آدم را به یاد برنامه‌های كودك قدیم می‌اندازند.


آخرین كار خوبی كه از تلویزیون دیدید چه كاری بود؟
اگر حمل بر خودستایی نباشد ساختمان پزشكان. به نظرم یك طنز متفاوت و شیرینی است.


خودتان آن را نگاه می‌كنید؟
بله. مگر می‌شود آن را نبینم. حتی یك صحنه‌اش را هم از دست نمی‌دهم.


و در پایان آیا هنوز هم نگران فرزندانتان هستید؟
بله. البته نه به حساسیت گذشته، اما طبیعتا یك مادر همیشه نگران فرزندانش است حتی اگر سن و سالی از آنها گذشته باشد.

 
 

منبع:  محبوبه ریاستی




تاریخ آخرین ویرایش:- -
یکشنبه 29 خرداد 1390-09:06 ق.ظ




نقش‌های اجتماعی جدی زیر تیغ طنز
هر وقت نام قاسمخانی‌ها به عنوان فیلمنامه‌نویس در مجموعه‌ای طنز مطرح می‌شود، نمی‌توان آن را نادیده گرفت، حتی اگر كارگردانی مثل سروش صحت در «ساختمان پزشكان» نیز نتواند فیلمنامه قابل قبول این دو برادر را كامل اجرا كند. ضعف در كارگردانی، جایی كه فیلمنامه خوبی در كار باشد تا حدود زیادی پوشیده می‌ماند یا مورد اغماض قرار می‌گیرد.

ساختمان پزشكان


ساختمان پزشكان اگرچه یك مجموعه طنز آپارتمانی است، اما فضاسازی، نوع شخصیت‌پردازی و شیوه‌ای كه در روایت قصه و نوع داستان برگزیده است، شمایل متفاوتی از طنزهای متداول تلویزیون در سال‌های اخیر ترسیم كرده كه شاید خیلی نوآورانه نباشد، اما دست‌كم تكراری نیست. ساختار كمدی ساختمان پزشكان را از نظر دراماتیك و توجه به عناصر داستانی می‌توان به 3 مولفه و عنصر اصلی تقسیم كرد. این ویژگی‌ها را در واكاوی عنوان سریال هم می‌توان جستجو كرد. یعنی این سریال از یك‌سو مبتنی بر مكان و لوكیشن ثابت است و بستر اصلی اتفاقات و ماجراهای آن در ساختمان و مناسبات آن می‌گذرد و دوم این‌كه، محوریت قصه بر مبنای یك گروه شغلی و مناسبات حرفه‌ای آنها بنا شده است. در عین حال، ساختمان پزشكان شخصیت‌محور است و داستان‌های آن حول شخصیت اصلی یعنی دكتر افشار روایت می‌شود. این شخصیت محوری بعد عمیق‌تری هم دارد. به این معنا كه طنز ماجرا در نوع شخصیت‌ها و ویژگی‌های رفتاری آنها ریشه دارد كه در قصه می‌بینیم. به عبارت دیگر، خود ساختمان به عنوان شیء و لوكیشن اصلی، صنف پزشكی با رفتارشناسی خاص خود و شخصیت و پرسوناژهای درام به عنوان 3 عنصر اصلی نمایشی و كمیك در ساختمان پزشكان برجسته شده و ساختار كمدی سریال مبتنی بر آنها شكل گرفته است.
 
اگر بخواهیم فرم و شكل روایی ساختمان پزشكان را بازنمایی كنیم باید به ساختار اپیزودیك آن اشاره شود. این سویه اپیزودیك به واسطه تنوع سوژه و پیام‌های اجتماعی پنهان در آن صورت‌بندی شده و در نسبت با شخصیت‌های ثابتی كه در قصه می‌بینیم، وحدت و یگانگی آن حفظ شده است. از آنجا كه سوژه‌های قصه بیشتر پیام‌ها و مسائل اخلاقی، اجتماعی و خانوادگی هستند شخصیت اصلی آن یك دكتر روان‌شناس انتخاب شده تا بهانه منطقی و دراماتیك برای پرداختن به این مشكلات فراهم شود. تاكید قصه بر روان‌شناس بودن دكتر افشار و تمایز او از كتی به عنوان یك روانپزشك، مبتنی بر این تاویل هوشمندانه صورت گرفته است، هرچند به شكل تلویحی می‌تواند به برخی تصورات غلط و كلیشه‌ای در این‌باره كه در جامعه وجود دارد نیز دامن بزند. هم به دلیل جدایی دكتر افشار از همسر سابقش كتی ـ كه یكی روان‌شناس و دیگری روانپزشك است ـ و هم به واسطه شخصیت‌پردازی دكتر افشار با بازی بهنام تشكر احتمالا به این تصور دامن بزند كه روا‌‌ن‌شناسان خودشان بیش از دیگران مشكل دارند. از ابتدا هم می‌توان حدس زد كه این سریال نیز با اعتراض‌ها و انتقادات صنفی از جامعه پزشكی مواجه شود. و این یكی از دشواری‌های كار كمدی در ایران است.
واقعیت این است كه ساختمان پزشكان اگرچه یك طنز شخصیت‌محور و صنفی است، اما از حیث محتوایی می‌توان آن را موضوع محور نیز دانست. به این دلیل كه در هر قسمت یك سوژه و رفتار اجتماعی همچنین مسائل فردی و جمعی، دستمایه روایت قرار گرفته و همه اجزاء و عناصر درام در خدمت بازنمایی آن قرار می‌گیرند، مثلا بی‌اعتمادی زن و شوهر به هم، بی‌توجهی همسران به یكدیگر و فراموشی، بدبینی و سوءتفاهم، وسواس و... هركدام از این سوژه‌ها هم به واسطه نسبت نزدیك، عمیق و ملموسی كه با زندگی روزمره و مسائل عینی مخاطب دارند و هم به دلیل ارتباط موضوعی‌شان با روان‌شناسی یا مسائل پزشكی، در نسبتی هماهنگ و منطقی با ساختار كلی سریال قرار می‌گیرند. نویسندگان این مجموعه سعی كرده‌اند در بستر همین واقعیت‌های روزمره، قصه خود را روایت كنند و ظرفیت‌های كمدی و طنز ماجرا را نیز از دل همین موقعیت بیرون بكشند و پرورش دهند. این شیوه موجب می‌شود مخاطب هم از لحظات مفرح و كمیك سریال لذت ببرد و سرگرم شود و هم به واسطه همذات‌پنداری با سوژه و شخصیت‌ها احساس نزدیكی بیشتری با آن كند. ضمن این‌كه تلاش شده وجوه طنازانه سریال در نهایت به سویه راهبردی و فرآیند حل مساله پیوند بخورد و در نهایت مخاطب نه فقط از قصه لذت ببرد، بلكه راهكاری نیز برای حل مسائل خود بیابد. به همین دلیل شاید این مجموعه بهتر از برنامه‌های تركیبی و گفت‌وگومحور در حوزه‌های روان‌شناسی تاثیرگذار باشد و مخاطب را اقناع كند. به عبارت دیگر می‌توان نمونه‌ای كوچك از هنردرمانی را در ساختار روایی ساختمان پزشكان ردیابی كرد كه مسائل تلخ و بغرنج را با زبان طنز، هم به تصویر می‌كشد و روایت می‌كند و هم راه‌حل ارائه می‌دهد.
 
تركیب بازیگران ساختمان پزشكان نیز قابل تامل است و سعی شده از چینش تكراری و همیشگی در مجموعه‌های طنز استفاده نشود. درواقع یك نوع آشنایی‌زدایی در انتخاب بازیگران اتفاق افتاده كه تازگی بیشتری به این مجموعه داده است. بهنام تشكر به عنوان بازیگر نقش اول این مجموعه، هم برای مخاطبان چهره تازه‌ای است و هم شخصیت جدیدی در كمدی تلویزیونی ارائه كرده كه شباهت كمی به پرسوناژهای طنز تلویزیونی دارد. جدیت در چهره و صدا همراه ملاحت و شیرینی‌ای كه در رفتار و نوع بازی‌اش به چشم می‌خورد، شخصیت دكتر افشار را دوست‌داشتنی كرده است. از نریشن با صدای او در سویه جدی سریال، آنجا كه قرار است پیام و مفهوم اجتماعی ـ اخلاقی قصه به مخاطب منتقل شود استفاده شده است. در ضمن نویسندگان تلاش كرده‌اند با تركیبی متضاد در شخصیت‌پردازی، پارادوكس طنازانه‌ای خلق كنند كه ظرفیت كمیك بالایی داشته باشد. شخصیت جدی امید روحانی، هالوبودن منشی ساختمان با بازی شقایق دهقان و از آن طرف، شخصیت‌های بینابینی مثل بیژن بنفشه‌خواه و هومن برق‌نورد، تعادل خوبی در شخصیت‌پردازی به وجود آورده كه قابلیت روایت طنز را نیز در خود می‌پروراند. این توازن دراماتیك در شخصیت‌پردازی زنان مجموعه نیز رعایت شده است. به این معنی كه از یك سو شخصیت ساده منشی ساختمان را داریم و از سوی دیگر، شخصیت جدی و مقتدر كتی یا نازنین تا ناعدالتی جنسیتی نیز در این بازنمایی اتفاق نیفتد و مورد انتقاد قرار نگیرد. این توازن از آن طرف درباره شخصیت‌های مرد قصه نیز برقرار است تا تعادلی منطقی در این میان برقرار شود.
طنز سریال ساختمان پزشكان را در وضعیتی بین طنز كلامی و فانتزی می‌توان قرار داد كه البته كمدی شخصیت نیز در آن برجسته شده است؛ اما بیش از اینها باید نوعی طنز مفهومی را در این مجموعه جستجو كرد؛ یعنی ساختار كمیك قصه بیش از هر چیز مبتنی بر مفاهیم و مسائلی است كه دستمایه طنز قرار گرفته و نگاه نامتعارف و ساختارشكنانه به آنها كه خنده‌ای با تامل را برای مخاطب به همراه می‌آورد.
به عبارت دیگر در ساختمان پزشکان، با یك نوع كمدی اصلاحگرایانه مواجه هستیم كه نقد رفتارهای آدمی را در ماهیت درونی خود دارد و در كسوتی طنازانه ارائه می‌كند. ساختمان پزشكان، روایت و تصویر نامتعارفی از جامعه و انسان‌هایش به نمایش می‌گذارد، اما لحنی تلخ و توهین‌آمیز ندارد و می‌توان آن را به عنوان یك طنز اجتماعی مطرح كرد.
 
 

منبع: jamejamonline.ir/ سیدرضا صائمی
 



تاریخ آخرین ویرایش:- -
چهارشنبه 25 خرداد 1390-10:15 ق.ظ



این انتقادی است که سال‌هاست به من می‌شود و من نمی‌فهمم خانمی که کاملا معقول است، چه چیزی‌اش می‌تواند....


 بازیگر سریال «ساختمان پزشکان» حضور بازیگر‌ان تلویزیون و سینما در تئا‌تر را اتفاقی خوب می‌داند و از آن به عنوان یک جور کلاس درس یاد می‌کند.
شقایق دهقان که در کافه خبر حضور یافته بود درباره رویکرد مجموعه «ساختمان پزشکان» به زنان و این‌که بعضی‌ها اعتقاد دارند شخصیت‌های زن‌ این کار احمقند، گفت: «این انتقادی است که سال‌هاست به من می‌شود و من نمی‌فهمم خانمی که کاملا معقول است، چه چیزی‌اش می‌تواند کمدی باشد؟»
او همچنین یادآور شد: «کارهایی که ضبط و پخش همزمان دارد بازیگر‌ها، نویسنده‌ها و عوامل فنی می‌توانند در حین کار خودشان را روتوش کنند. در این کار این فرصت پیش نیامد و من الان که بازی خودم را می‌بینم، می‌گویم کاش اینجا را کمرنگ‌تر می‌کردم و فلان جا را پررنگ‌تر.»
او ادامه در عین حال درباره بازیگرانی که از تئاتر به این سریال آمده‌اند اعتقاد دارد: «من می‌خواستم بگویم این اتفاق خوبی است که بازیگر‌ها از تلویزیون و سینما به تئا‌تر می‌روند. چون یک جور کلاس درس است. بهتر است این فضا صمیمانه‌تر بشود. چون هم برای تئا‌تر خوب است و هم برای تلویزیون.»




تاریخ آخرین ویرایش:- -
سه شنبه 24 خرداد 1390-10:17 ق.ظ



دفاع امیر جعفری از دستمزد میلیاردی در سینما
اگر یک خط به صورت محمدرضا گلزار بیفتد کارش تمام است

  امیر جعفری در گفت وگویی حرفهای جالبی درباره ماجرای دستمزد میلیاردی محمد رضا گلزار زده است. جعفری گفته : همه جا را پر می کنند كه محمد رضا گلزار یک میلیارد تومان دستمزد می گیرد ، خب بگیرد. یک میلیارد که پولی نیست . اگر خدایی نکرده برای او مشکلی پیش بیاید و یک خط در صورتش بیفتاد کارش تمام است ولی اگر به طور مثال برای یک حسابدار اتفاقی بیفتد او می رود و کارش را انجام می دهد.

 وی درادامه گفته : کسی که ماهی ۷۰۰هزار تومان حقوق می گیرد از کسی که سر یک پروژه یک میلیارد تومان دستمزد می گیرد اوضاع بهتری دارد.چون می داند ماهیانه این حقوق را می گیرد بیمه است بیمه بیکاری می گیرد بازنشسته می شود می تواند وام بگیرد....باید این دستمزدها را تقسیم به روزهای بیکاری بازیگر کرد آن وقت ببینند ماهیانه چه قدر می شود و کسی که این در آمدها را دارد چه خرجهایی راباید بکند چون مردم از او توقع دارند.

 
 
منبع : تماشا




تاریخ آخرین ویرایش:- -




  • تعداد صفحات :11
  • ...  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
  • ...  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic